Interview met…

Een nieuwe rubriek, we zullen elke maand een interview plaatsen met mensen uit de kliniek.

Deze maand is het Daan Kranendonk. Eigenaar van Dierenkliniek Putten en een zeer vakbekwame dierenarts.

Al vele jaren werkzaam in Putten heeft Daan Kranendonk in zijn dierenarts carrière veel opgebouwd.

Kun je iets vertellen over je eerste jaren als dierenarts?
Na mijn studie aan de faculteit Utrecht met als differentiatie gezelschapsdieren met tevens een algemene bevoegdheid ben ik in Putten komen te werken.

In januari 1986 begon ik als kersverse dierenarts bij Dierenartsenpraktijk in Putten aan de Van Damhof. Eerst als all round dierenarts, maar naarmate de jaren verstreken kreeg ik de kans van mijn toenmalige collega’s om mij meer te gaan richten op gezelschapsdieren. Ik combineerde het werken met de Landbouwhuisdieren met het gezelschapsdieren spreekuur. Gezelschapsdieren was in die tijd meer een bijzaak en groeide langzaam. In het begin kwamen er gemiddeld misschien 4 huisdieren per dag.

Al snel begon ik meer lol te krijgen in het werken met gezelschapsdieren. De orthopedie vond ik al snel erg leuk. Het is een echt “doe” vak, waarin je vaak snel een dankbaar resultaat ziet. Ik volgde zoveel mogelijk cursussen in binnen-en buitenland.

Ik had daarbij het geluk, dat begin jaren 90 collega drs. Hommes in Putten kwam wonen. Hij was een zeer bekwame gezelschapsdierenarts, gespecialiseerd in de orthopedie. Hij bood mij aan om me te ondersteunen, indien nodig, bij lastige chirurgische ingrepen Er kwamen steeds meer sport- en werkhonden voor keuringen en blessures en via via groeide het aanbod enorm.

Ieder jaar groeide de afdeling gezelschapsdieren in de praktijk. Steeds meer Puttenaren gingen in hun eigen dorp naar de dierenarts met hun huisdier. Maar ook uit de regio kwamen steeds meer diereigenaren.

En toen..?

Vanaf 1997 hielde ik mij alleen nog bezig met Gezelschapsdieren. In 2002 toen collegae drs. Twerda en drs. Brons afscheid namen, kocht ik de afdeling gezelschapsdieren uit de maatschap. Zo waren er vanaf dat moment 2 praktijken in 1 gebouw. De Dierenartsenpraktijk Putten, die de landbouwhuisdieren en paarden bediende en Dierenkliniek Putten, waarin ik alleen gezelschapsdieren behandelde. Er werd toen ook een collega door mij aangenomen die me ging bijstaan in de kliniek. We werden ondersteund door 4 assistentes, van wie Hilde en Jantine nog steeds bij ons werken. Rond 2005 was de praktijk zo gegroeid dat er toenemend ruimtegebrek ontstond in ons toenmalige pand. Behalve orthopedie had ik me ook geschoold in de tandheelkunde en werden honden behandeld met tandblessures. Wortelkanaalbehandelingen, plaatsen van kronen, glazuurbehandelingen zijn inmiddels veel voorkomende procedures. Na een lange zoektocht vond ik in 2009 een geschikte plek voor nieuwbouw. En zo openden we in april 2011 deze kliniek aan de Roosendaalseweg.

En daar kon worden doorgegroeid?
Ja, dat is gestaag doorgegaan. Er kwam ongeveer elk jaar een dierenarts bij en dan waren er ook weer meer assistentes nodig. Inmiddels werken we met een vast en gezellig team.
Het bestaat uit 7 dierenartsen en 13 assistentes. We willen niet al teveel meer groeien, anders groeien we nog uit dit pand en dat wil ik niet. Bovendien wil ik wel het persoonlijke bewaren. De meeste “oude” klanten ken ik nog steeds en ik probeer hun ook af en toe te helpen als er ruimte is naast mijn orthopedische werkzaamheden. Bovendien word ik vaak door collega’s gevraagd even mee te denken bij bijzondere gevallen. Dan zie ik ook vaak oude bekenden. Dat vind ik erg leuk. Het is ook de meerwaarde van een groter team. Dat je elkaar kunt bijstaan. Er is best wat gezonde onderlinge competitie, waardoor we elkaar scherp houden.

Ieder met zijn/haar specifieke werkwijze waar persoonlijke benaderingen en realisme bovenaan staan. We streven naar het maximale haalbare voor het dier in combinatie met de mogelijkheden van de eigenaar.

Suzanne en Floor ondersteunen mij in de orthopedie. Zij zijn intern en extern geschoold en werken volgens dezelfde filosofie en principes als dat ik doe. Daardoor kan ik me richten op nieuwe expertises en ook vaker ontspannen. Dit haalt voor mij een grote druk van mijn schouders.
Het is mooi om te zien hoe de kliniek draaiend wordt gehouden en ik lekker kan werken aan de dingen die ik leuk vind.

Maar je bent ook ondernemer. Hoe doe je dat naast je full-time werkzaamheden als dierenarts?
Dat kan omdat ik gemakkelijk delegeer. En dat kan weer goed, omdat er een harde kern in het team zit die met me is meegegroeid en dezelfde instelling heeft. Zo ben jij, Jantine, al heel lang heel sturend en meedenkend als senior para-veterinair op de werkvloer en kan ik bijna alle organisatorische en administratieve taken doorgeven aan Hilde en Linda.

Inmiddels is er een zeer gemotiveerd, zelfsturende team met een groot verantwoordelijkheidsgevoel en gaat alles gewoon door als ik afwezig ben. Nieuwe collega’s worden snel opgenomen en ingewerkt volgens onze basis principes en filosofie. Iedereen heeft een “specialisme” dat aansluit bij zijn/haar interesse. Ik stimuleer het volgen van cursussen en scholingen maximaal en de opgedane kennis wordt weer gedeeld, waardoor we als kliniek ook steeds meer kunnen.

Het is goed voor de medewerkers, want het motiveert als je meer kunt/mag en goed voor onze klanten, omdat we over een breed gebied diergeneeskunde op eerste en tweedelijns niveau kunnen aanbieden.

Heb je wel vrije tijd en wat doe je dan? 
Met de ondersteuning van dit team heb ik wel meer de kans te genieten van mijn vrije tijd. Ik geniet van korte leuke breaks en reis vrij veel. Daarnaast houd ik enorm van sporten. Ik heb thuis zelf een mooie ruimte om mijn energie kwijt te kunnen, maar ben ook zal regelmatig  in de bergen op mijn racefiets.
Je wordt over een jaar 60. Denk je al aan stoppen?
Daar moet ik echt niet aan denken. Ik ben teveel verweven met dit beroep om zomaar op te kunnen houden als dierenarts. Dit team voelt voor mij als familie. Elke dag een bulderlach is mijn motto en dat kan met deze club en met veel eigenaren. Daarnaast geniet ik van de eigenaren, zeker als ik het probleem van hun huisdier kan oplossen.

Nooit motivatie problemen? 
Sinds ik werk heb ik elk jaar een nieuwe vaardigheid geleerd, die inzetbaar was in de kliniek. Dat kost energie, maar levert het ook weer op in kwadraat. Daar wil ik mee blijven doorgaan. Operaties en technieken die ik goed beheers geef ik zo snel mogelijk door aan een collega, waardoor ik weer ruimte krijg om me door te ontwikkelen.

Ik streef er wel naar om volledig vervangbaar te worden, maar dat wil niet zeggen dat ik binnenkort stop. Ik heb nog veel te veel lol in het werk en hoop nog een flink aantal jaren in deze kliniek te kunnen werken.