Botbreuken
Wij behandelen bijna alle fracturen.
Essentieel bij fractuurbehandeling is dat de verplaatste botstukken zo goed mogelijk in hun oude positie worden geplaatst. Tevens is het belangrijk dat fractuuruiteinden stevig en bewegingsloos ten opzichte van elkaar worden gefixeerd.
Het kiezen van de juiste techniek is hierbij erg belangrijk.
Dierenarts Kranendonk heeft o.a. in Davos in Zwitserland de benodigde kennis opgedaan.
Gebruikte technieken:
De botplaat:

Gebroken dijbeen Dijbeen met botplaat
De fixateur externe:

Breuk aangegeven met de rode cirkel Fixateur na operatie

Poes Fief met fixateur
De techniek met de fixateur externe wordt vooral toegepast als er een meervoudige breuk is. Vaak wordt zoals boven te zien is ook een lengtepin aangebracht.
Ook bij ernstige ontwrichtingen passen we soms de fixateur toe. Zo krijgen de gewrichtskapsels de gelegenheid om na het zetten van het gewricht weer stevig aan te groeien.
De trekschroef
Deze fractuur heet de zogenaamde condylfractuur. Dit zien we regelmatig. Vooral bij jonge honden en dan vooral bij bulldogs. Het is erg belangrijk dat het afgebroken stuk bot precies op de goede plek wordt vastgezet,omdat er anders artrose in het (elleboog-)gewricht zal optreden.
Spalk- of gipsverband
Passen we vooral toe bij eenvoudige, gesloten, ondervoets fracturen.